Voor alle muggenzifters… lang leve de spelfout

Voor alle muggenzifters… lang leve de spelfout

Een tekst moet verzorgd zijn, maar spelfouten maken we allemaal. Dus stoere ondernemer: blijf je mooie verhalen en kennis delen. En lieve lezers: reageer op de inhoud en niet op de spelfout.

Iedereen heeft iets waarover hij onzeker is: gewicht, huid, kleding, video… of taal. Dat laatste komt veel voor bij bloggers. En wat dan niet helpt, is het feit dat spellingsfouten altijd reacties uitlokken, zeker op internet.

Reageren op een spelfout is hetzelfde als aan iemand vragen: “Goh, ben je aangekomen?”

Maar wat gebeurt er? Een ondernemer is zo stoer om te denken: ik wéét dat ik af en toe een -d of -t op de verkeerde plek zet, maar het gaat om de inhoud. En ik durf te gaan staan voor mijn kennis en visie 👊

Jammer genoeg zijn die giftige reacties als je de fout in gaat, reden voor ondernemers om te stoppen met bloggen. Vind je dat overdreven, denk dan even aan waar jij onzeker over bent. Ik zal je zo meteen uitleggen wanneer mijn kwartje is gevallen.

Een video over de aanleiding voor deze blog: waarom schrijf ik ‘m juist NU?

Rationeel kan je het makkelijk relativeren

Twee weken geleden kreeg een klant van mij een reactie op een spelfout. Ze was zo overstuur dat ze van plan was te stoppen met bloggen.

Ik wist op dat moment niks anders te doen dan haar de feiten voor te houden in de vorm van deze vragen:

  1. Ging de reactie over de inhoud? NEE
  2. Waren er ook positieve reacties over de inhoud? JA
  3. Snap je dat 1 fout op 1000 woorden een foutenmarge van 0,001% is? JA
  4. Realiseer je je dan ook dat 99,99% goed was? JA
  5. Wil jij iemand die over 0,001% loopt te muggenziften, als klant? NEE
  6. Zegt zo’n reactie niet meer over hem / haar dan over jou? JA
  7. Ben je er omzet mee verloren? NEE
  8. Ga je stoppen met bloggen? GELACH 🙂

Op dát moment voelde mijn klant zich even gesterkt. Maar ik weet niet hoe ze zich een paar uur later voelde. Ik heb haar geadviseerd om de reactie op het artikel weg te halen. Bij inhoudelijke reacties ben ik daar geen voorstander van: iedereen mag z’n mening hebben.

Maar als een reactie je keer op keer herinnert aan wat jou zo kwetsbaar maakt, haal die dan als-je-blieft weg.

Natuurlijk maakt het ook uit hoe iemand het bedoelt

Een mailtje waarin iemand eerst vertelt hoe blij hij is met je tips, hoeveel hij al van je heeft geleerd, en oh ja, in die laatste zin had het -dt moeten zijn; dat komt al heel anders over. Maar dan nóg moet je weten wanneer je je mond moet houden.

C’est le ton qui fait la musique

En weet dat overal taalfouten worden gemaakt: #taalfoud #fail is een populaire combinatie op Twitter. Iets wat écht een ander gevoel geeft dan #taalvoutjes. Want daar gaat het over grappige ‘vertikkingen’.

Voor mij is de lijn tussen #taalfoud #fail en #taalvoutjes helder. Taalvoutjes meldt ook niet wáár fouten zijn gesignaleerd en opent z’n twitter-profiel met: Taalfouten, dubbelzinnige teksten en taalmissers. We maken ze allemaal. Soms met hilarische resultaten.

Download als ebook: Je tekst redigeren in 10 stappen

Ik vind dat een tekst verzorgd moet zijn, niet foutloos! Tekstredactie draait voor mij vooral om de vraag: komt de boodschap over? Dat de lezer je kan volgen, en dat de ergste taalfouten eruit zijn? Dit stappenplan zorgt dat je niets vergeet.

Gevoel wint het van de ratio

Ik heb de onzekerheid van mijn klanten over taal een tijdlang niet serieus genoeg genomen. Ik liet mijn lijstje vragen erop los en dacht dan: zo eenvoudig is het.

Dat ik intussen snap dat die onzekerheid veel dieper zit, betekent helaas niet dat ik mijn klant ervan af kan helpen.

Het besef kwam pakweg 2 jaar geleden na de 1e reactie op mijn 1e Facebook live. Er was een groep waar we – in de veilige beslotenheid van de groep – uitgenodigd werden om te oefenen. Ik vond het doodeng, want met m’n bed in beeld? Jakkie!

Ik ben om 12.00 ’s nachts live gegaan?! Zo wist ik zeker dat ik geen live kijkers zou hebben, en achteraf kon ik de video nog verwijderen… Ja, zo erg was het 😗

Maar ik liet de video staan: good for me 👍

De volgende ochtend waren er zo’n 20 reacties. De 1e reactie luidde: “Jeetje, erbij gaan liggen? Dat is zeker de nieuwe manier van branding. Zo van, kijk mij de ontspannen ondernemer uithangen. Nou, geef mijn portie maar aan fikkie.”

Terwijl ik verschrompelde, las ik de andere reacties. Die gingen allemaal over idiote manieren waarop mensen op social media de aandacht trekken… En dat terwijl mijn eerste 3 seconden video waren: “Je ziet het goed, ik lig op bed. Dat is al sinds 1999 zo, want ik kan niet zitten, staan of lopen.” Van alle reaguurders had dus niemand de video gestart.

Op rationeel niveau kon ik er afstand van nemen. Op gevoelsniveau niet. Het heeft nog 8 maanden geduurd voordat ik mijn 1e openbare Facebook live heb gegeven.

Sindsdien snap ik dat onzekerheid over taal (en het commentaar erop) er écht voor kan zorgen dat iemand stopt met bloggen… of er zelfs niet aan begint.

Waarom ik NU deze blog schrijf

Als het op taal aankomt, ben ik niet onzeker. Ik hoef daarom reacties over een tikfout ook niet weg te halen, want ze doen niets met me. Ik schrijf dan: “Wat leuk dat je mijn blogs zo aandachtig leest. Ik ga het meteen veranderen. Thanks!” Ik geef toe dat mijn opmerking over dat aandachtig lezen mogelijk een béétje cynisch bedoeld is 🙂

Omdat ik weet dat ik een goede tekstschrijver ben, schoot ik vorige week hardop in de lach toen ik dit mailtje las. Dat was mijn 1e reactie. Niks geen goede bedoelingen, niet eens een muggenzifter maar een gifkikker. Zielig dat mensen daar hun tijd aan verspillen.

Maar ineens voelde ik me giftig worden, echt zó boos. Niet eens omdat ik als ondernemer door die vermeende spelfout niet geloofwaardig zou zijn. Maar vanwege de intentie van de schrijver, en omdat ik me realiseerde wat die mail met iemand als mijn klant van de week ervoor had gedaan. Ik heb hart voor m’n klanten en ik ben trots op ze. Zeker als ze bloggen terwijl ze onzeker zijn over hun taal. Want dan heb je LEF!

Dat handjevol muggenzifters zorgt ervoor dat er talloze mooie verhalen niet worden gedeeld.

Of deze blog iets uithaalt? Geen idee. Misschien ben jij zelf onzeker over je taal en heb je iets aan het rijtje vragen waarmee je zo’n comment misschien kan relativeren.

Ben je goed in taal en meld je taalfouten vanuit de beste bedoelingen, vraag je dan af of dat handig is. Wat betreft de échte muggenzifters en gifkikkers? Die zullen er altijd blijven.

Mocht je je afvragen: had deze persoon gelijk? Nope.. Ik schrijf spreektaal, en daar ben ik blij om. Je wenst iemand ook een ‘hele fijne vakantie’. Maar omdat ik geloof in research en bronvermelding, kan je hier teruglezen waarom OnzeTaal ‘hele’ gewoon goedkeurt 🙂

Know when to shut up…

Veel mensen zijn onzeker over hun taal
Bij onzekerheid wint gevoel altijd van de ratio

En dan heb je nog een de mensen die om werk verlegen zitten. Ze corrigeren een taalfout en vertellen: “Als je iemand nodig hebt om je te helpen bij je spelling, ik…” En melden hun tarief. Je snapt wel hoe ik daar over denk 🤔

In haar podcast hoorde ik Chalene Johnson, een Amerikaanse coach, een keer zeggen: “Know when to shut up.” Het kwam erop neer dat het geen zin heeft om feedback te geven als het voor niemand iets positiefs oplevert.

Dus als je je realiseert hoe onzeker mensen over taal kunnen zijn, weet dan ook dat jouw -dt verbetering er a) niet voor zorgt dat iemand voortaan die fout niet meer maakt, en b) dat je veel mensen een instant slecht gevoel bezorgt.

Blijf schrijven en laat je niet op je kop zitten. Denk aan je ideale klant, hoe blij die is met de tips en inzichten die je deelt. Hoe denk jij over reacties op spelfouten?

Heb je ondernemers in je netwerk die wat kunnen hebben aan deze informatie? Deel dan dit artikel. Je doet er ook mij een groot plezier mee!

22 reacties op “Voor alle muggenzifters… lang leve de spelfout

  1. Mandy schreef:

    Joh, ondertussen maakt het me niet meer uit als ik een fout maak. Soms is autocorrect fijn, soms doet ie automatisch andere dingen als wat jij wil… lol. Maar mensen maken fouten, en ik maak me er niet meer druk om.

    1. Jessie schreef:

      Mooie insteek!

  2. Manon schreef:

    Ik vind het lastig. Want als ik zelf een woord heel erg verkeerd schrijf, wil ik dat weten. Kan ik wat van leren. Maar ik weet niet of een ander daar voor open staat.

    1. Jessie schreef:

      Hangt ook van de persoon af. Het gaat mij vooral om reacties onder blogs met een wijzend vingertje. Waarin echt niks wordt gezegd over de inhoud, maar alleen over de spelfout.

  3. Stefaan De Winter schreef:

    Ik laat het nalezen en wanneer het bvb om een betaalde samenwerking gaat laat ik het door 2 personen nalezen 🙂

    1. Jessie schreef:

      Check check dubbbelcheck dus. Tja, dat heeft zeker voordelen, en bij een betaalde samenwerking kan ik het me voorstellen. Maar anders… perfectionisme kan ook een valkuil zijn 🙂

  4. Tania schreef:

    Ik zou nooit daarop reageren want ik weet dat er in mijn tekst ook wel een foutje kan staan.

    1. Jessie schreef:

      Frederique zei al zo mooi: “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.” Ben het met je eens dat dit al genoeg reden is om niet over een spelfout te beginnen.

  5. Sherry schreef:

    Ik heb zelf niet zo een last van spelfouten in een tekst. Als het een paar fouten zijn lees oké erover heen. Ik snap best dat mensen wat tikfouten kunnen maken. Je boodschap is duidelijk. Goed artikel.

    1. Jessie schreef:

      Dankjewel Sherry 👊

  6. Frederique schreef:

    Wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Soms zie je spelfouten terug in de reactie van iemand op een spelfout. Kansloos.

    1. Jessie schreef:

      Ja, vaak zelfs… maar om daar dan weer wat van te zeggen. Ook dan geldt: “Know when to shut up!” 😉

  7. Nicole Orriëns schreef:

    Helemaal mee eens. Als je dan al een spelfout zie, mail het dan gewoon eventjes naar de blogger, maar zet dat niet in de comments.

    1. Jessie schreef:

      Hear hear 🙂

  8. Jasmina schreef:

    Wat een mooie blog en precies wat ik nodig had. Ik kreeg laatst een FB bericht van een medeblogger dat ik maar beter kon stoppen omdat ik een waardeloze blogger was want ze had al 3 spelfouten ontdekt.

    1. Jessie schreef:

      Ja, dát zijn reacties die je raken. Het is me een raadsel waarom mensen vinden dat iedereen een kei in Nederlands moet zijn om online te ‘mogen’ publiceren. Ze gaan zo compleet voorbij aan de inhoud. Jij deelt supergave inzichten en blogs… BLIJF BLOGGEN Jasmina!

  9. Melanie schreef:

    Mooi geschreven. Ik heb dyslectie en kreeg altijd te horen dat ik maar wat met mijn handen moest gaan doen. Toen kwam ik thuis te zitten door ziekte en begon ik met bloggen. Juist om te laten zien dat bloggen met dyslexie ook kan. Sterker nog ik ging bloggen over boeken en auteurs interviewen.

    Ooit plaatste een auteur toen mijn interview op zijn tijdlijn. Daarop kwam een reactie dat de auteur mij beter Nederlands kon gaan leren want schrijven kon ik niet. Het mooie was dat zowel ik als de auteur ons niet lieten kisten. De auteur vertelde hoe dapper ze me vond. Ik besloot niet boos te zijn maar een blog te schrijven over hoe dit soort opmerkingen mijn vroeger onderuit haalde en hoe onzeker ik daar van werd. Maar dat ik tegenwoordig dacht tja ik ben Melanie heb dyslectie maar dat maakt me niet minder als een ander.

    1. Jessie schreef:

      Wow, goed dat jullie je niet hebben laten kisten. En je conclusie is helemaal waar: dyslexie of niet, het draait erom dat jij Melanie bent👍

  10. Sherry schreef:

    Ik maak ook af en toe tikfouten. Ik laat soms mijn artikelen nakijken. Een aantal fouten vind ik niet erg.

    1. Jessie schreef:

      Laten nakijken door een proeflezer kan je nét dat beetje extra zelfvertrouwen geven. Top! Maar ja, ook die kan wel eens een foutje over het hoofd zien. Blij dat je er geen halszaak van maakt voor jezelf!

  11. KoolFamily schreef:

    Ik gruwel dus echt van dt-fouten, maar ik zeg er niets van omdat je dan vaak heel gemene reacties terug krijgt. Foutenmarge begrijp ik, maar in een mail van pakweg 200 woorden vind ik 7 dt-fouten ongeoorloofd.
    Als iemand mij iets probeert te verkopen, mag dat nog de beste verkoper en beste product zijn, maar die zal met mij geen zaken doen.
    Voor mij is niet correct kunnen schrijven net hetzelfde als niet proper kunnen eten. Stel je voor dat je met iemand op restaurant gaat en die gebruikt zijn handen om een steak met roomsaus op te eten, net hetzelfde gevoel hou ik over aan een brief vol fouten…

    1. Jessie schreef:

      Dat is in elk geval duidelijke taal! Ik denk dat we kunnen discussiëren over het verschil tussen ‘niet kunnen schrijven’ en ‘onzeker zijn over je taal en af en toe de fout in gaan’. Ik heb het niet over 7 -dt fouten in 200 woorden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *